Sözlerin bittiği yerdeyim
Minik bir göçmen kuşun çığlığında yakaladım sabahı. Ne gece ne sabahtı zaman… Sonsuzluğun gri örtüsünü yırtmak üzereydi güneşin ilk ışıkları.…
Minik bir göçmen kuşun çığlığında yakaladım sabahı. Ne gece ne sabahtı zaman… Sonsuzluğun gri örtüsünü yırtmak üzereydi güneşin ilk ışıkları.…
Şu sağır yaşamdan geriye duyulası yalnız sesin kalacak? Yalnız seni susacağım aleme? Seni susarak anlatacağım kendi içime? Nemrut yüzüm gülecek…
Bazen insanı hayatta tutan şeyin ne olduğunu düşünüyorum.Tolstoy her ne kadar bunu sevgiye bağlasa da ben buna katılmakla beraber yeterli…
Kocaman bir kedi gibi yatıyorum bazen gecenin içine. Ilık bir karanlığın örttüğü evlerdeki ışıklar tek tek sönüyor. Aniden bir ışık…
Hayatta çok şeyden vazgeçilebilir. Delicesine aşık olduğunuz bir adamın, yıllar sonra adını bile unutabilirsiniz. Sigaradan, her sabah uyandığınızda içmeden ayılamadığınız…
Öyle uzaktan bakmakla olmuyor. Biraz cesaret etmen lazım! Bir adım atsan, ben de atarım. Gözlerini gözlerime dikip bakma, böyle olmuyor.…